Vrienden studenten, allen naar Marmik !

Gisteren was 't weer zover. Je kent 't gevoel sowieso...
Kom je de school buiten, wil je jezelf even lekker verwennen met een bruisende cola en dampend worstenbroodje. Dus wat doe je? Rennen naar de bakker! Gezwind en wel begon ik mijn tocht naar persoonlijke en vlezelijke salvation.

Twee minuten en een halve long verder kan ik eindelijk de deur der zeven zaligheden openen. Met een glorieus gevoel treed ik binnen en bestel ik een worstenbroodje en een blikje cola.
'Vijf euro alsjeblieft.' klinkt er. Ik haal mijn (dikke) portefeuille boven, mijn ogen blijven op het worstenbroodje liggen. It's mine! Mine! MINE!

Mijn lederen geldbeugel gaat open, eerst kijk ik het compartiment na waar normaal de briefjes zitten. Niets. Dan maar met munten! Maar, ook daar: niets (2 schitterende vijfcenters niet meegeteld). Amper een halve minuut later en een illusie minder sta ik weer op straat. Een ironische 'hoera' steekt de kop op. Ik moet echt dringend gaan werken, ik wil weer geld ! En dan vooral mijn worstenbroodje. MINE!

Moraal van het verhaal? Goh, worstenbroodjes zijn écht lekker. Maar daar wil ik het natuurlijk niet over hebben. Misschien wel over het feit dat wij, studenten, niet zo heel veel geld hebben! Understatement? Mea culpa.

Wel, broeders en zusters, op de Stadswaag is er nu een - hopelijk fantastische - oplossing! Op 7 maart is daar immers een nieuwe brasserie/bar geopend; 'Marmik'. Marmik is een samentrekking van 'Martine' en 'Mikael', vanzelfsprekend de twee uitbaters van bar Marmik.

Waarom is het zo aantrekkelijk voor ons, de jonge dorstigen en hongerigen van de maatschappij? Wel, niet enkel doet Marmik nu en dan een speciale actie (bier aan verminderde prijzen, dagschotels, enz..), maar zij hebben ook twee eetkaarten.

Een eerste eetkaart is voor de gewone klant, de niet-student. Een tweede kaart is voor ons, de studenten! Wat is daar zo speciaal aan? Wel niet zoveel, ware het niet dat deze kaart exact dezelfde is als die voor gewone klanten, enkel zijn de prijzen minder hoog. En dàt beste vrienden, Dàt juichen wij, ik, iedereen die studeert, enkel toe ...

Dus, vrienden studenten, Roger en Iris alsook meneer Marain (u kan zich heus nog voordoen als een écht student!): allen richting brasserie/bar Marmik!

P.S. Ondergetekende zal zeker een keertje op bezoek gaan bij de mensen van 'Marmik' en voor jullie allen even testen of het daar werkelijk een hemel op aarde is ... Soon on a blog near you...