Soms gebeurt het dat je aan het filmen bent en plots komt er iemand je woedend uitleggen dat je onmiddellijk moet opkrassen. Sommige mensen komen immers niet zo graag in beeld of vinden zelfs de aanwezigheid van een camera op zich al een storend element voor hun rust.
Wat doe je dan?
Persoonlijk zou ik blijven filmen. Maar omdat mijn visies niet altijd stroken met die van de wet, heb ik de vrijheid genomen de aanbevelingen van de privacycomissie te raadplegen. Deze zegt het volgende:
"Art 26. Op grond van de privacywet komt het in principe alleen de betrokken persoon zelf toe te beslissen over de vervaardiging en het gebruik van de afbeelding van zijn beeltenis en zijn beide enkel mogelijk, mits de betrokkene daarvoor zijn ondubbelzinnige toestemming heeft gegeven. Toestemming is de vrije, specifieke en op informatie berustende wilsuiting waarmee de betrokkene de verwerking van hem betreffende gegevens aanvaardt. “Vrij” wil zeggen dat er geen druk mag uitgeoefend worden om tot een toestemming te komen. “Specifiek” houdt in dat de foto voor geen ander doeleinde mag worden verwerkt dan deze waarvoor de toestemming werd gegeven."
Welnu, dit is alweer een prachtig staaltje van verwarrende wetgeving. Hoe weet je immers of iemand die toevallig voor je lens passeert, je zijn ondubbelzinnige toestemming geeft hem te filmen? Moet je dan elk en iedereen om zijn toestemming vragen? Nee dank u.
Daarom, beste mensen: Indien u ons, gewapend met onze camera, toevallig tegenkomt op de Stadswaag... gelieve dan even te bukken als je niet in beeld wil komen.
Alvast bedankt voor het begrip!
Kristus
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten